Το Σάκιασμα
ΣΑΚΙΑΣΜΑ Η σύντομη ζωή μου ήταν ωραία πριν οι άνθρωποι αρχίζουν το λιομάζωμα. Μόλις που είχα πεταχτεί στην άκρη ενός κλαριού, και στεκόμουν εκεί ,με τα όμορφα ανοιχτά πέταλα μου να σαγηνεύουν τους περαστικούς, και να ομορφαίνουν τον κήπο στον οποίο φύτεψαν τη τριανταφυλλιά που με γέννησε. Όλα αυτά μέχρι τη μέρα που κάποιος αποφάσισε να κλαδέψει την ελιά που στέκει λίγο παραδίπλα ,ακλόνητη εδώ και δεκαετίες. Ακούστηκε για μερικές στιγμές ο ήχος του πριονιού που σκίζει το ξύλο, και μετά είδα ένα τεράστιο κλαρί,φορτωμένο με εκατοντάδες καρπούς να κρύβει τον συννεφιασμένο ουρανό και να πέφτει πάνω μου. Το βάρος του έκοψε το λεπτό κλαρί που με κρατούσε και τα φύλλα με αγκάλιασαν, με απέσπασαν απ'το υπόλοιπο φυτό και με πήραν μαζί τους,για να προσγειωθούμε εν τέλει στο στρωμένο λιόπανο. Έτσι ξέμεινα εκεί,θαμμένο . Συχνά πυκνά,έπεφταν κι άλλα κλαριά και κάλυπταν τις λίγες χαραμάδες που άφηναν το φως να περνά,όποτε λίγες ώρες μετά,γύρω μου βασίλευε το απόλυτο σκοτάδι. Αυτ...