ΜΑΟΙΣΤΡΟΣ

 ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΕΝΤΥΠΩΣΕΩΝ Ούτε που το κατάλαβα πως πέρασαν οι ώρες στο μουσείο. Μου φαίνεται πως μόλις μπήκα,πως ακόμα δεν έχω δει τίποτε,μα να σου που ο Φύλακας μου λέει επίμονα να φύγω,γιατί το μουσείο κλείνει. "Άσε με λίγο ακόμα",λέω παρακλητικά, μα εκείνον δεν τον νοιάζει και ,πιάνοντας με απ΄τον ώμο , με οδηγεί στην έξοδο.  Βγαίνω από τον εκθεσιακό χώρο,και κοντοστέκομαι στη γραμματεία. Δίπλα στα σουβενίρ και τις κάρτες, αντικρίζω το μεγάλο,φθαρμένο από τα χρόνια και τους επισκέπτες τετράδιο εντυπώσεων. Πιάνω το στυλό που είναι αφημένο δεξιά του,και ετοιμάζομαι να γράψω. Θέλω να γράψω κάτι καλό, κάτι εντυπωσιακό, για να το δουν και οι αυριανοί επισκέπτες. Σκέφτομαι στα γρήγορα ένα πομπώδες κείμενο, που περιγράφει τον ενθουσιασμό μου. Μα με το που ακουμπάω τη μύτη στο χαρτί, συνειδητοποιώ ότι κανείς δεν θα κάτσει να το διαβάσει, έτσι μεγάλο και άχαρο που είναι. Όλοι θα το παρακάμψουν. Αποφασίζω λοιπόν, να κάνω ένα σκίτσο δίπλα του, για να τραβήξει τα βλέμματα, και στη...

Ο ΣΠΟΡΟΣ Έχει περάσει καιρός,τόσος που δεν θυμάμαι πόσος,από εκείνη την καταραμένη φθινοπωρινή μέρα που μια τεράστια κοφτερή λεπίδα έσκισε στα δύο το δροσερό μου σπιτικό, και με άφησε εκτεθειμένο στο όριο της κομμένης επιφάνειας. Αμέσως, Μια ηλιαχτίδα με τύφλωσε και,πριν προλάβω να αντιδράσω,ένα χέρι σήκωσε το κομμάτι στο οποίο βρισκόμουν. Χώθηκα βιαστικά προς το κέντρο μα μια οδοντοστοιχία διέλυσε το ταβάνι και με χτύπησε. Τότε, οι παλίρροια ενός κύματος από σάλιο και χαλάσματα με πήρε μαζί της,ώσπου με ξέβρασε το άμποντι, βίαια και αποφασιστικά. Έτσι κατέληξα σε ξερό και άγονο χώμα,μοναχός και άστεγος. Φοβόμουν,και η ο καυτός ήλιος με είχε ζαλίσει, αλλά ήξερα τι ήθελα,τι χρειαζόταν να κάνω. Έτσι, αποφάσισα να κυλήσω μακριά από αυτό τον ξερότοπο,να βρω το κατάλληλο μέρος και να ριζώσω. Να φτιάξω ένα νέο σπιτικό. Αφέθηκα λοιπόν στους αέρηδες,και πήγαινα όπου με πήγαιναν αυτοί. Μα υπήρξαν φορές που δεν μου άρεσε η διαδρομή που μου διάλεγαν, πάντα χωρίς να ξέρω το γιατί. ...