Ο Γέρος με την Ομπρέλα - Διήγημα
Ένας γεράκος περιμένει. Αυτό το απόγευμα τα χνώτα του βγαίνουν χαρούμενα, κι ενθουσιασμένα σμίγουν με μιας με την ομίχλη. Λίγο πιο κάτω ένα αμάξι ανεβαίνει. Αυτό το απόγευμα τα φώτα του φέγγουν απόκοσμα, κι ακυρωμένα σβήνουν βαθιά στην ίδια ομίχλη. Ο Γεράκος βλέπει την λάμψη κι αναθαρρεί. Σηκώνει την πλάτη του από τον τοίχο του σπιτιού του και περπατάει προς τα κάτω. Κρατώντας με προσπάθεια σταθερή την ομπρέλα του και ζυγίζοντας κάθε βήμα του, κατεβαίνει το μονοπατάκι που οδηγεί στον δρόμο. Στην αριστερή του τσέπη, είναι χωμένο το χέρι του, για να προστατεύεται από το κρύο και να προστατεύει τα κέρματα που πήρε μαζί του. Στην δεξιά, μια παλιά φωτογραφία ενός γαμπρού και μιας νύφης, ξεφτισμένη στην βάση της από τα πολλά χωσίματα και βγαλσίματα. Φτάνει στον δρόμο, στέκεται στο φανερότερο σημείο του – πριν τη στροφή – και περιμένει. Η βροχή δυναμώνει, κι ακόμη μια μηχανική λάμψη φαίνεται στον ελικοειδή δρόμο. Πρώτα περνάει ένα αμάξι. Χαιρετάει, ρωτάει αν είδανε τον φούρναρη, κα...