ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ






Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΛΑΖ

Εικόνα
Π Λ Α Ζ Μετά το μεσημεριανό, πήγα στο δωμάτιο μου και ξάπλωσα. Κοιμήθηκα και ξύπνησα κανά δίωρο μετά από τη ζέστη. Αφού ξεκόλλησα το ιδρωμένο σώμα μου από τα σεντόνια, έφτιαξα στα γρήγορα ένα φραπέ και φόρεσα το μαγιό και τις σαγιονάρες μου. Πέταξα τα κλειδιά και το κινητό μου στη τσέπη, πήρα μια πετσέτα από την απλώστρα και βγήκα από το σπίτι.      Δέκα λεπτά αργότερα, πάρκαρα το αυτοκίνητο πάνω από τη πλαζ. Αφήνοντας το άδειο ποτήρι του καφέ στο αμάξι, κατέβηκα κι άφησα τα πράγματα μου σε μια ξαπλώστρα. Ήμουν έτοιμος να βγάλω τις σαγιονάρες μου εκεί, αλλά κοιτόντας τη παραλία άλλαξα γνώμη. Ανάμεσα στα κοφτερά βότσαλα είχαν φυτρώσει μυτερά κλαράκια, σπασμένα γυαλιά και κάθε λογής σκουπίδια που η θάλασσα είχε ξεβράσει, και ήταν τόσα πολλά , που δεν υπήρχε περίπτωση να φτάσω ως το νερό χωρίς να πληγωθούν τα πόδια μου. Έτσι , συνέχισα να τις φοράω, και τις έβγαλα ένα βήμα μακριά από τη θάλασσα.  Έπειτα βούτηξα κι έφτασα μισοκολυμπώντας μέχρι εκεί που το νερό κάλυπτε το...
Read more »

Στη Χώρα των Γιγάντων

Εικόνα
 Είμαστε εγκλωβισμένοι στη χώρα των γιγάντων. Και κάνεις μας δε θυμάται πότε ή πως καταλήξαμε έδω.  Κανέις μας δε θυμάται τη προηγούμενη, ελέυθερη ζωή του, τι κι αν όλοι μας είμαστε σίγουροι πως είχαμε μία. Κι ο χρόνος περνά , κι οι μέρες φέυγουν σαν δραπέτες, χωρίς κανένας μας να τις παίρνει χαμπάρι, μιας και κάποιες γιγάντιες σκιές επιβάλουν το απόλυτο σκοτάδι. Μας περιβάλουν τα -πελώρια για εμάς και μικρά για αυτα -τείχη, που έχτισαν με τα σπασμένα τους παιχνίδια τα παιδιά των γιγάντων για να μας κρατούν φυλακισμένους. Κι όσο εκείνα πάιζουν μεταξύ τους, έμεις κρυβόμαστε , μη πέσει κάποιο απτά παιχνίδια τους πάνω μας και μας πλακώσει. Κι όταν βαριούνται τα παραδοσιακά τους παιχνίδια, σηκώνουμε τα μικροσκοπικά μας χέρια γεμάτοι προθύμια, για να τα διασκεδάσουμε. Τα αφήνουμε να μας σηκώνουν, να μας πετούν το ένα στον άλλο. Μερικές φορές μάλιστα, όταν τίποτα δεν τα ικανοποιεί, αρχίζουμε και χτυπιόμαστε μεταξύ μας. Κι αυτά γελάνε όσο πληγώνουμε ο ένας τον άλλο, όσο α...
Read more »

"Μαρέν" βιβλιοπωλείο-χαρτοπωλείο

Εικόνα
  " μ αρέν” βιβλιοπωλείο-χαρτοπωλείο Κ άθε Σεπτέμβρη, η Δάφνη, η ιδιοκτήτρια του “Μαρέν”, περιμένει πως και πως τη πρώτη μεγάλη βροχή. Στη πρώτη υποψία της, διαλέγει τα αγαπημένα της βιβλία τα συλλεκτικά, τα κλασσικά, τα κρυμμένα διαμαντάκια, τις ένοχες απολαύσεις – και τα βγάζει έξω. Το βιβλιοπωλείο της είναι ισόγειο και γωνιακό. Κι ανάλογα τον άνεμο, ανοίγει τα βιβλία στη πρώτη σελίδα τους και τα στοιβάζει είτε στη πρώτη οδό, είτε στην οδό Γλύκης, και κάθεται μαζί τους στο πεζοδρόμιο. Όταν έρχεται – επιτέλους – η βροχή, οι σελίδες μουλιάζουν, κι οι τυπωμένες λέξεις ξεφτίζουν∙ ξεπηδούν από το χαρτί και χύνονται στους δρόμους της πόλης. Μόλις τα σύννεφα ξεσπάσουν και φύγουν, μόλις βγει ο ήλιος και στεγνώσει τα βιβλία και τις λευκές – πια – σελίδες τους,η Δάφνη τα μαζεύει και τα τακτοποιεί στα ράφια. Στη πλημμυρισμένη πόλη, όσοι χαζεύουν τις υδρορροές και τα προσωρινά μάταια ποταμάκια βρίσκουν τις χυμένες λέξεις. Τις μαζεύουν και τις κολλάνε σε ιστορίες, μύθους, ομοιοκαταλ...
Read more »